Skip to content

Η αρχή του τέλους της εξαφάνισης των ειδών

Posted in stories

Το αποδημητικό περιστέρι θυσιάστηκε στο βωμό της ανάπτυξης αλλά μπορεί να είναι και αυτό που θα αλλάξει τις ισορροπίες στο τι θεωρούμε εξαφανισμένο είδος.

Το πάλαι πότε κυρίαρχο είδος της βορειοανατολικής Αμερικής που αριθμούσε δισεκατομμύρια μέλη για δεκάδες χιλιάδες χρόνια έσβησε το 1914 μαζί με τον τελευταίο εκπρόσωπο του, την Μάρθα που πέθανε το 1914 στο ζωολογικό κήπο του Σινσινάτι. Μαζί του χάθηκε και μέρος της ποικιλομορφίας του οικοσυστήματος της περιοχής και αυτό ήταν ένα από τα πρώτα καμπανάκια της επίπτωσης της βιομηχανοποίησης και της ανθρώπινης δραστηριότητας στη φύση.

Ένα σκληρό μάθημα για το μέλλον;

Σίγουρα το να είμαστε περισσότερο προσεκτικοί είναι από μόνο του πολύ σημαντικό, αλλά αν είχαμε τη δυνατότητα να επανορθώσουμε το λάθος μας θα ήταν θεμιτό;

Ο Ben Novak, επικεφαλής επιστήμονας στο Ινστιτούτο Revive & Restore της Καλιφόρνιας στοχεύει να ξαναφέρει στη ζωή το είδος και να το επαναφέρει στο φυσικό του περιβάλλον, με τη βοήθεια κοινών περιστεριών και της τεχνικής επεξεργασίας του γονιδιώματος CRISPR (Clustered Regularly Interspaced Short Palindromic Repeat).

Για κάποιους, η επαναφορά ενός χαμένου είδους μπορεί να ακούγεται σενάριο από ταινία επιστημονικής φαντασίας-τρόμου, για τον Novak όμως είναι η ευκαιρία να επαναφέρει κάτι που είχε τις ρίζες του 12 εκατομμύρια χρόνια πριν και εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας χάθηκε και μαζί του χάθηκε ένας σημαντικός παράγοντας αναγέννησης των δασών της περιοχής καθώς μόλις πρόσφατα αποκαλύφθηκε και εκτιμήθηκε η προσφορά των αποδημητικών περιστεριών σε αυτόν τον τομέα.

Ως επικεφαλής επιστήμονας του έργου «The Great Passenger Pigeon Comeback», ο Novak περιγράφει την διαδικασία δύο σταδίων: πρώτον, τα εξαφανισμένα είδη πρέπει να επανέλθουν στη ζωή. Δεύτερον, η επανεισαγωγή του είδους στο περιβάλλον πρέπει να γίνει σταδιακά και να αξιολογηθεί προσεκτικά.

Ο τελικός στόχος είναι να σταθμίσουμε τους κινδύνους του να κάνουμε, εναντίον του να μην κάνουμε: τι θα συμβεί αν είμαστε εντελώς αμέτοχοι.

Η επαναφορά ενός νεκρού είδους στη ζωή είναι κάτι συναρπαστικό. Χάρη στο CRISPR και σε αντίθεση με το Jurassic Park, οι επιστήμονες δεν προσπαθούν να αναζωογονήσουν εντελώς ένα ζώο βασισμένοι αποκλειστικά στο DNA του, αντίθετα ακολουθούν μια προσέγγιση εύρεσης και αντικατάστασης. Παίρνοντας ένα κοινό περιστέρι από τους δρόμους της πόλης, σχεδιάζουν να αντικαταστήσουν συγκεκριμένα γονίδια που θα μετατρέψουν τους σημερινούς συγγενείς, στους προγόνους τους.

Μέχρι στιγμής, έχουν δοκιμάσει διάφορες προσεγγίσεις για να αυξήσουν την αποτελεσματικότητα του εργαλείου. Ο καλύτερος τρόπος είναι  η απευθείας επεξεργασία  σπερματοζωαρίου και ωαρίου περιστεριού, επειδή αυτές οι αλλαγές θα μεταφερθούν στην επόμενη γενιά, μέχρι στιγμής όμως οι επιστήμονες δεν κατάφεραν να αναπτύξουν αυτά τα κύτταρα σε δοκιμαστικό σωλήνα.

Η επόμενη προσπάθεια ήταν η απόπειρα τροποποίησης σε έμβρυο, αλλά οι επιστήμονες αντιμετώπισαν και εδώ προβλήματα: έπρεπε να βασίζονται σε ιούς για να μεταδώσουν τις αλλαγές του CRISPR, κάτι που αποδείχθηκε επίσης δύσκολο.

Για να ξεπεραστούν αυτά τα εμπόδια, η ομάδα του Novak επικεντρώθηκε στο να δημιουργήσει μια εντελώς νέα σειρά περιστεριών, πιο φιλική στην επεξεργασία του DNA.

Το CRISPR-Cas9 είναι μια διπλή διαδικασία διπλού βήματος, εξήγησε ο Novak. Το CRISPR επεμβαίνει στο DNA του στόχου, ενώ το Cas9 κάνει τις μετατροπές. Τα πτηνά που αναπτύσσονται με το Cas9 σε κάθε κύτταρο τους, έχουν ουσιαστικά ένα εργαλείο επεξεργασίας γονιδίων μέσα στο σώμα τους.

Στα επόμενα τρία χρόνια τα αποδημητικά περιστέρια μπορούν να είναι ξανά ανάμεσα μας, και αν όλα πάνε καλά στα επόμενα 20 χρόνια ίσως να είμαστε τυχεροί ή άτυχοι να δούμε και άλλα είδη που έχουν εξαφανιστεί όπως τα πουλιά Dodo ή τα μαμούθ.

 

Με πληροφορίες από:
reviverestore.org

Advertisment ad adsense adlogger