Skip to content

Το πρώτο «κοινωνικό δίκτυο» ανάγνωσης και μετάδοσης σκέψης

Posted in επιστήμη

Από τότε που σχηματίστηκαν οι πρώτες κοινωνίες, ο άνθρωπος προσπαθεί να βελτιώσει τους τρόπους που επικοινωνεί, προκείμενου να ανταλλάσσει ταχύτερα και με μεγαλύτερη ακρίβεια, πληροφορίες και απόψεις.

Από τις τοιχογραφίες στα σήματα καπνού και από τον τηλέγραφο στο ίντερνετ, η εξέλιξη της επικοινωνίας δεν έκανε απλά βήματα, αλλά άλματα προόδου. Το επόμενο μεγάλο άλμα στην άμεση μεταφορά πληροφοριών θα μπορούσε να είναι η τηλεπάθεια.

Τηλεπάθεια, όχι βέβαια με την παραψυχολογική έννοια που έχει συνδεθεί η λέξη, αλλά μέσω συνδυασμού ηλεκτροεγκεφαλογραφημάτων (ElectroEncephaloGrams) για την καταγραφή των ηλεκτρικών παλμών της εγκεφαλικής δραστηριότητας και διακρανιακής μαγνητικής διέγερσης (Transcranial Magnetic Stimulation) για την μετάδοση πληροφοριών.

Το BRAINnet είναι ένα δίκτυο που επιτρέπει την μη επεμβατική σύνδεση μεταξύ εγκεφάλων. Το 2015 νευροεπιστήμονες από το University of Washington στο Seattle, κατάφεραν να συνδέσουν τους εγκεφάλους δύο ατόμων και στη συνέχεια να τους βάλουν να παίξουν συνεργατικά, χρησιμοποιώντας μόνο την σκέψη τους, ένα παιχνίδι τύπου 20 ερωτήσεων ναι/όχι, βρισκόμενοι ο ένας από τον άλλον σε απόσταση περίπου 1,5 χιλιομέτρου.

Τώρα, σε νέο πείραμα, ομάδες των τριών ατόμων κλήθηκαν να παίξουν ένα παιχνίδι τύπου Tetris. Ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες στο πείραμα να κοιτούν διαφορετική λυχνία φωτός ανάλογα την κίνηση που ήθελαν να πραγματοποιηθεί. Δύο λυχνίες LED αναβόσβηναν σε κάθε πλευρά της οθόνης. Για να περιστραφεί το «τουβλάκι» του Tetris που έπεφτε, ο αποστολέας κοιτούσε στην μεριά της οθόνης όπου το LED αναβόσβηνε στα 17HZ, ενώ για να μην γίνει περιστροφή κοιτούσε στην άλλη μεριά όπου βρίσκονταν ένα LED συχνότητας 15HZ.

Οι διαφορετικές συχνότητες, παρήγαγαν διαφορετικά σήματα στον εγκέφαλο των αποστολέων, τα οποία συνελάμβανε το EEG και μετέδιδε στη συσκευή TMS που φορούσε ο παραλήπτης, η οποία με τη σειρά της με μαγνητικούς παλμούς προκαλούσε ηλεκτρική δραστηριότητα σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου του δεκτή, προκαλώντας του την αίσθηση (phosphene) ότι βλέπει μια λάμψη φωτός. Ο δέκτης δεν είχε ολόκληρη εικόνα του παιχνιδιού, αλλά έπρεπε να περιστρέψει το μπλοκ, όποτε η συσκευή του δημιουργούσε αυτή την αίσθηση λάμψης. Σε πέντε γκρουπ τριών ατόμων, οι ερευνητές κατάφεραν να φτάσουν ένα ποσοστό ακρίβειας πάνω από 80%.

Στο δεύτερο γύρο αυτού του πειράματος, οι δέκτες ήταν σε θέση να εντοπίσουν ποιοι από τους αποστολείς ήταν αξιόπιστοι και ποιους έπρεπε να αγνοήσει, κάτι πολύ σημαντικό για την ανάπτυξη συστημάτων όπου η ανθρώπινη αναξιοπιστία θα είναι μεγάλος παράγοντας.

Παρόλο που το τρέχον σύστημα εξακολουθεί να μπορεί να μεταδώσει μόνο ένα bit πληροφορίας (λάμψη στην συγκεκριμένη περίπτωση), τα αποτελέσματα αφήνουν υποσχέσεις όχι μόνο στην ανθρώπινη επικοινωνία και συνεργασία αλλά και στη βαθύτερη κατανόηση του ανθρώπινου εγκεφάλου.

Με πληροφορίες από:
plos.org
arxiv.org
US National Library of Medicine 

Advertisment ad adsense adlogger